شمارهٔ ۳۰ - شکوائیه
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به احساساتی از جمله فخر و ننگی که از طمع و حرص در دل دارد اشاره می‌کند. او می‌خواهد خود را از جمعی که تحت تأثیر این احساسات هستند جدا کند، اما معتقد است که نمی‌تواند به آسانی از ننگ طمع فرار کند. در نهایت، او در فکر انتقام از کسانی است که به نظرش شریکان ناکام و ناقصی هستند.
شعر فخر و شاعران ننگین ز فرط حرص و آزخویش را از زمره این جمع چون بیرون کشم
هوش مصنوعی: من به خاطر حرص و طمع شاعران ننگین و پر فخر، قصد دارم آنها را از این جمع جدا کنم.
«انوری» چون نیز از ننگ طمع نتوان گریختانتقام خویش از این ناقص‌شریکان چون کشم
هوش مصنوعی: انوری به خاطر ننگ طمع نمی‌تواند فرار کند و حالا در فکر انتقام از کسانی است که او را در این وضعیت ناخواسته قرار دادهاند.