رباعی شمارهٔ ۱۴
هوش مصنوعی: این شعر از شاعر دعوت می‌کند تا کسی که همچون آفتاب روشنی‌بخش است، بیاید. او به زیبایی‌های طبیعت اشاره می‌کند که بدون حضور این فرد، پژمرده و بی‌روح است. همچنین، او بیان می‌کند که زندگی و شادی در absence این شخص، سرد و بی‌حال است. در واقع، شاعر به اهمیت حضور و زیبایی آن فرد در زندگی و محیط اطرافش اشاره دارد.
ای آنکه چو آفتاب فرد است بیابیرون تو برگ و باغ زرد است بیا
هوش مصنوعی: ای آنکه مانند آفتاب روزی فردا، بیا و خارج شو. اکنون برگها و باغها رنگ باخته و زرد شدهاند.
عالم بی‌تو غبار و گرد است بیااین مجلس عیش بی‌تو سرد است بیا
هوش مصنوعی: دنیا بدون تو پر از غبار و سردی است. بیایید و به این مهمانی شادی بیفزایید؛ بدون شما این جشن حال و هوای خوبی ندارد.