رباعی شمارهٔ ۱۸
هوش مصنوعی: این ابیات به حس ناامیدی و تلخی شاعر اشاره دارد. شاعر از چرخ فلک (سرنوشت یا زندگی) گلایه می‌کند که با مکری بسیاری، او را از خوشی‌ها و بازی‌های دلخواهش دور کرده است. او امیدوار است که روزی در بالای این چرخ و در اوج سعادت قرار گیرد و همچون ماه، زیبایی و شکوه خود را به نمایش بگذارد.
ای چرخ فلک به مکر و بدسازی‌هااز نطع دلم ببرده‌ای بازی‌ها
هوش مصنوعی: ای گردش روزگار، با فریبها و بدخواهیهایت، از دل من بازی‌ها و شادمانیها را ربودهای.
روزی بینی مرا تو بر خوان فلکسازم چون ماه کاسه‌پردازی‌ها
هوش مصنوعی: روزی تو مرا خواهی دید که بر سفره آسمان نشستهام و مانند ماه به زیبایی درخشان و با شگفتیهای فراوانی حاضر میشوم.