تناجی
جلال الدین محمد مولوی

رباعی شمارهٔ ۲۸

این روزه چو غربا ل ببیزد جان راپیدا آرد قراضهٔ پنهان را
جانی که کند خیره مه تابان رابی‌پرده شود نور دهد کیوان را