رباعی شمارهٔ ۲۹
هوش مصنوعی: این شعر به دعوت افرادی اشاره دارد که از شربت عشق و معرفت ما بهره‌مند شده‌اند و در نتیجه، مست و شیدای عشق می‌شوند. همچنین به کسانی که از پیروی از مذهب ما دور شده‌اند، یادآوری می‌کند که جدایی و فراق آن‌ها را به شدت خواهد آزرد. در واقع، شاعر به عمق تجربیات عاشقانه و عواقب انصراف از این راه اشاره می‌کند.
ای آنکه گرفت شربت از مشرب مامستی گردد که روز بیند شب ما
هوش مصنوعی: ای آنکه از چشمه ما نوشیدنی میگیری، به زودی مست میشوی و روز را مانند شب ما خواهی دید.
ای آنکه گریخت از در مذهب ماگوشش بکشد فراق تا ملهب ما
هوش مصنوعی: ای کسی که از آداب و رسوم ما دور افتادی، فراق و جدایی تو را به آتش درد و احساسات ما نزدیک خواهد کرد.