رباعی شمارهٔ ۳۱
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از دل خود می‌گوید که به خاطر عشق وعلاقه به معشوق، آمادهٔ رنج و بلا شده است. او به معشوق خود راه می‌سپارد و دلش را به سمت او می‌گشاید. همچنین امروز بوی معشوق را از باد حس کرده و به خاطر این حس خوب، شکرگزار است و دل خود را به باد سپرده است.
بر رهگذر بلا نهادم دل راخاص از پی تو پای گشادم دل را
هوش مصنوعی: به خاطر تو خود را در مسیر سختیها قرار دادم و برای رسیدن به تو، قلبم را آماده کردم.
از باد مرا بوی تو آمد امروزشکرانهٔ آن به باد دادم دل را
هوش مصنوعی: امروز بادی وزید و بوی تو را با خود آورد، برای همین به باد سپردم که از این نعمت سپاسگزاری کنم و دلم را به او بسپارم.