رباعی شمارهٔ ۳۴
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از جدایی محبوبش صحبت میکند و میگوید که در آغوش او نیست، اما در دل و جانش هنوز فراموش نشده است. او از محبوب میخواهد که او را فراموش نکند و به احساساتش توجه داشته باشد.
تا از تو جدا شده است آغوش مرااز گریه کسی ندیده خاموش مرا
هوش مصنوعی: وقتی از تو دور شدم، هیچکس نمیداند که من در سکوت چه اندازه به خاطر نبودنت اشک میریزم.
در جان و دل و دید فراموش نهایاز بهر خدا مکن فراموش مرا
هوش مصنوعی: در وجود و قلب و چشم خود فراموشم نکن، به خاطر خدا، مرا به کلی فراموش نکن.