رباعی شمارهٔ ۳۵
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به احساساتی اشاره می‌کند که نسبت به یار خود دارد. او می‌گوید تا زمانی که با یار نیست، نمی‌تواند آرامش یابد و در بی‌نهایت غم و اندوه به سر می‌برد. همچنین از بیداری و شب‌زنده‌داری خود سخن می‌گوید و از یار می‌خواهد که تفاوت بین بیداری‌هایش را درک کند.
تا با تو بوم نخسبم از یاری‌هاتا بی‌تو بوم نخسبم از زاری‌ها
هوش مصنوعی: تا وقتی که همراه تو هستم، از محبتها و کمکها احساس خوشحالی میکنم، و وقتی که از تو دور میشوم، از اندوه و ناراحتی رنج میبرم.
سبحان‌الله که هردو شب بیدارمتو فرق نگر میان بیداری‌ها
هوش مصنوعی: خداوند را سپاس که من هر دو شب بیدارم، تو تفاوت میان بیداریهای مختلف را مشاهده کن.