رباعی شمارهٔ ۵۹
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از کسی می‌خواهد که اگر بویی از عشق و سادگی نمی‌شنود و لباسی از معرفت نمی‌پوشد، به این مکان نیاید. او اشاره می‌کند که باید در جایی که عشق و حقیقت وجود دارد، باقی بماند و از آمدن به مکان‌های بی‌معنا خودداری کند. در واقع، دعوت به دیدن و درک عمیق‌تر از زندگی است.
گر بوی نمی‌بری در این کوی میاور جامه نمی‌کنی در این جوی میا
هوش مصنوعی: اگر بوی خوش را حس نمی‌کنی، در این مکان نیا؛ اگر نمیتوانی خود را در این آب جاری بشویی، به این جوی هم نزدیک نشو.
آن سوی که سویها از آنسوی آیدمی‌باش همان سوی و بدین سوی میا
هوش مصنوعی: سوی دیگر دنیا جایی است که هر چیزی از آنجا میآید. در واقع، همان سو در حقیقت همان جایی است که باید برویم و به سوی ما نیاید.