رباعی شمارهٔ ۶۰
هوش مصنوعی: این شعر دعوت به جستجوی حقیقت و شناخت عمیق‌تر است. شاعر از کسی می‌خواهد که اگر زندگی و جان دارد، به مکانی برگردد که همواره در آن بوده و ریشه‌های خود را بیابد. او به این نکته اشاره می‌کند که در آن مکان، جان حقیقتی را شنیده است که می‌تواند به او بینش‌های بیشتری بدهد، اما بازگشت به آنجا ضروری است تا این دانایی کامل شود.
گر جان داری بیا و جان باز آنجاآن جای که بوده‌ای ز آغاز آنجا
هوش مصنوعی: اگر زندگیات برایت مهم است، بیا و جان خود را در جایی بگذار که از ابتدا در آن بوده‌ای.
یک نکته شنید جان از آنجا آمدصد نکته شنید چون نشد باز آنجا
هوش مصنوعی: یک نکته را روح شنید و از آنجا به کمال و فهم بالایی دست یافت؛ اما چون دیگر به آنجا بازنگشت، نتوانست به تمامی نکات دست یابد.