رباعی شمارهٔ ۶۲
هوش مصنوعی: این ابیات بیانگر این هستند که اگر عمر یک بار به پایان برسد، خدا دوباره عمر می‌دهد. اگر عمر موقتی باشد، پس عمر دائمی وجود ندارد. عشق به عنوان آب حیات شناخته می‌شود و هر قطره از این آب، زندگی و حیات خاص خود را دارد. در واقع، عشق نیرویی است که به زندگی معنا و مفهوم می‌بخشد.
گر عمر بشد عمر دگر داد خداگر عمر فنا نماند نک عمر بقا
هوش مصنوعی: اگر عمر انسان به پایان برسد، خداوند عمر دیگری خواهد داد. اگر عمر مادی تمام شود، عمر دیگری که جاودانه باشد باقی میماند.
عشق آب حیاتست در این آب درآهر قطره از این بحر حیاتست جدا
هوش مصنوعی: عشق مانند آب زندگیبخش است. به این دریا وارد شو و بدان که هر قطره از این دریا، حیات خاص خود را به همراه دارد.