رباعی شمارهٔ ۶۳
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از جدایی و مرگ سخن می‌گوید و از کسانی که در زندگی او بودند می‌خواهد که او را به یاد داشته باشند. او به این موضوع اشاره می‌کند که حتی اگر مرده شود، عشق و محبت او باید زنده بماند و اگر روزی دوباره زنده شود، نباید کسی تعجب کند. شاعر در واقع به اهمیت یاد و خاطره در عشق و زندگی انسان‌ها تأکید می‌کند.
گر من میرم مرا بیارید شمامرده بنگار من سپارید شما
هوش مصنوعی: اگر من بروم، شما مرا برگردانید و وقتی مرده شدم، من را به شما بسپارید.
گر بوسه دهد بر لب پوسیدهٔ منگر زنده شوم عجب مدارید شما
هوش مصنوعی: اگر کسی بر لبهای پیر و پوسیدهام بوسهای بزند، تعجب نکنید اگر دوباره زنده شوم.