رباعی شمارهٔ ۹۰
هوش مصنوعی: این شعر به بیان حالاتی mystical و روحانی می‌پردازد. شاعر می‌گوید که در این صبح زود و معنوی، باید رازها را حفظ کرد و حتی در زمان نیاز و تفرّج، باید از آن درون نهان نباخت. او اشاره می‌کند که در طول تاریخ، در و فرصتی برای ارتباط با رازها و حقیقت وجود داشته و همیشه باز است. بنابراین، می‌توان گفت که درک و جستجوی حقیقت همیشه امکان‌پذیر است.
این باد سحر محرم رازست مخسبهنگام تضرع و نیاز است مخسب
هوش مصنوعی: این نسیم صبحگاهی، رازهای پنهانی را با خود دارد، در زمان خوشگذرانی و نیاز، سکوت کن و آرام بگیر.
بر خلق دو کون از ازل تا به ابداین در که نبسته است باز است مخسب
هوش مصنوعی: از آغاز تا پایان دنیا، درِ رحمت و محبت به روی انسانها همچنان باز است و هیچگاه بسته نخواهد شد.