رباعی شمارهٔ ۱۱۵
هوش مصنوعی: این بیت به توصیف حالتی از آرامش و آسایش درونی می‌پردازد. شخصی که در این وضعیت است، نه به دارایی‌های مادی وابسته است و نه به فقری دچار است. او از غم و اندوه دنیا و مردم دور است و به نوعی با خودش در صلح و آرامش به سر می‌برد. در واقع، او هیچ گونه وابستگی به مسائل بیرونی ندارد و در صلح درون است.
آسوده کسی که در کم و بیشی نیستدر بند توانگری و درویشی نیست
هوش مصنوعی: آرامش به کسی میآید که به فقر و ثروت وابسته نیست و از نگرانیهای مالی آزاد است.
فارغ ز غم جهان و از خلق جهانبا خویشتنش بذره ای خویشی نیست
هوش مصنوعی: از نگرانیهای دنیوی و از مردم این دنیا بیخبر و دور است و حتی با خود نیز رابطهای ندارد.