تناجی
جلال الدین محمد مولوی

رباعی شمارهٔ ۱۱۷

آن آتش ساده که ترا خورد و بکاستآن ساده به از دو صد نگار زیبا است
آن آتش شهوت که چو صاف و ساده استبنگر چه نگاران که از آن آتش خاست