رباعی شمارهٔ ۱۱۸
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیبایی و جذابیت فردی اشاره دارد که مرکز توجه مجلس است، اما در واقع در آن مجلس حضور ندارد و معلوم نیست کجاست. او از او به عنوان سروی بلند با قامتی راست یاد می‌کند که زیبایی‌اش به حدی است که گویا قیامتی را در دل عاشقان به پا کرده است.
آن بت که جمال و زینت مجلس ماستدر مجلس ما نیست ندانیم کجاست
هوش مصنوعی: آن زیباترینی که باعث جذابیت و زیبایی مجلس ماست، در این مجلس حضور ندارد و نمیدانیم او کجا رفته است.
سرویست بلند و قامتی دارد راستکز قامت او قیامت از ما برخاست
هوش مصنوعی: درختی بلند و راست وجود دارد که وقتی به قامت او نگاه میکنیم، گویی روز قیامت از ما آغاز میشود.