رباعی شمارهٔ ۱۱۹
هوش مصنوعی: شاعر در این بیت به معرفی محبوبی می‌پردازد که در برابرش مانند دریایی عظیم است و جهان، همچون کفی کوچک در برابر اوست. او بیان می‌کند که حتی بدون ساز و موسیقی، عاشقان به خاطر عشق به او می‌رقصند. در نهایت، شاعر از حال و هوای امشب صحبت می‌کند که همه جا پر از نغمه و ساز است.
آن پیش روی که جان او پیش صف استداند که تو بحری و جهان همچو کفست
هوش مصنوعی: آن کسی که در جلو صف قرار دارد و جانش در آنجا است، میداند که تو همچون دریا بزرگی و دیگران مانند کف روی آب هستنند.
بی‌دف و نیی، رقص کند عاشق توامشب چه کند که هر طرف نای و دفست
هوش مصنوعی: امشب عاشق تو دلی شاد و رقصان است، بیآنکه آوای دف و نیی در کار باشد، اما صدای نای و دف از هر سو به گوش میرسد و دل را به رقص درمیآورد.