رباعی شمارهٔ ۱۲۳
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر به زیبایی و جذابیت خاصی اشاره دارد که در جهان وجود دارد. او به وجود یک صورت پنهان اشاره می‌کند که باعث شادابی و نشاط است. در نهایت، شاعر بیان می‌کند که امروز فرصتی برای ارتباط با این زیبایی و شادابی است؛ چرا که دیروز و زیبایی‌های آن گذشته است.
آن جاه و جمالی که جهان‌افروز استوان صورت پنهان که طرب را روز است
هوش مصنوعی: آن زیبایی و متانت که باعث روشنایی و درخشش دنیا میشود، و آن چهرهی پنهانی که باعث شادی و سرور در روز است.
امروز چو با ما است درو آویزیمدی رفت و پریر رفت که روز امروز است
هوش مصنوعی: امروز که با ماست، از دی و پریر دور شویم، زیرا امروز فرصتی است که فقط به حال و امروز تعلق دارد.