رباعی شمارهٔ ۱۳۰
هوش مصنوعی: این بند از شعر به این معنا اشاره دارد که کار و تلاش واقعی در دستان کسانی نیست که به راحتی به زندگی خود ادامه می‌دهند. شغل و حرفه‌ی اصلی آنهایی که در خطر و دزدی هستند، چیزی غیر از پیشه‌ی عادلانه و پایدار است. در اینجا به تمایز بین افراد توانگر و کسانی که در مسیر ناپسند و نادرست قرار دارند، پرداخته شده است.
آن را که بود کار نه زین یارانستکاین پیشهٔ ما پیشهٔ بیکارانست
هوش مصنوعی: آن کس که در کار خود جدی و فعال است، از میان این دوستان نیست؛ زیرا شغل و حرفه ما، مربوط به کارهایی است که بیهدف و بیحاصل انجام میشود.
این راه که راه دزد و عیارانستچه جای توانگران و زردارانست
هوش مصنوعی: این مسیر مخصوص دزدان و افراد فریبکار است و جایی برای افراد ثروتمند و زرنگ نیست.