غزل شمارهٔ ۳۳۵

هوش مصنوعی: متن بیانگر این است که ترس انسان از درون او منبعث می‌شود، اما توجه او معمولاً به بیرون و دنیای خارجی معطوف است. درون انسان ممکن است به شکل یک گرگ درنده باشد که در پی شکار است. اگر کسی به عمق درون خود نگاه کند، ممکن است از زشتی آن ترسیده و دچار درد و رنج شود، اما انسان به این زشتی‌ها نمی‌تواند اعتراف کند. سخن بر این است که خداوند به انسان‌ها لطف و عنایت دارد و اگر این عنایت نبود، آرامش و سکون ممکن نمی‌بود. هیچ چیز در عالم بد نیست و تمامی موجودات دارای لطافت و زیبایی خاص خود هستند. از همه مهم‌تر، خداوند و حکمت او وجود دارند که هیچ چیز از قدرت و الملک او خارج نیست. شمس‌الدین تبریز به عنوان حقیقتی والا معرفی می‌شود که با وجود او، مشکلاتی که برای شیران نیز سخت و حل‌نشدنی به نظر می‌رسید، به آسانی حل می‌شوند. در نهایت، تبریز به عنوان خاکی ذکر شده که سرشار از عجایب و شگفتی‌هاست و انسانی که به این مکان توجه کند، می‌تواند زیبایی‌ها و معجزات آن را مشاهده کند.