رباعی شمارهٔ ۱۳۳
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر به روحی اشاره دارد که به خاطر ویژگی‌های انسانی خود در قید و بند بوده است. این روح با تابش نور مصطفی (پیامبر اسلام) به وجود واقعی خود رسیده و شاداب شده است. در نهایت، شادی این روح را با درود و صلواتی بر مصطفی به تصویر می‌کشد.
آن روح که بسته بود در نقش صفاتاز پرتو مصطفی درآمد بر ذات
هوش مصنوعی: روحی که در قالب صفات محدود شده بود، به واسطه نور و جمال پیامبر به حقیقت وجودی خود بازگشت.
واندم که روان گشت ز شادی میگفتشادی روان مصطفی را صلوات
هوش مصنوعی: در این بیت، شادی و خوشحالی به قدری در وجود کسی جاری شده که او به یاد مصطفی (پیامبر اسلام) با صدای بلند صلوات میفرستد. این نشاندهنده تأثیر عمیق خوشی و شادی بر روح و روان انسان است.