تناجی
جلال الدین محمد مولوی

رباعی شمارهٔ ۱۴۳

آنکس که ترا به چشم ظاهر دیده استبر سبلت و ریش خویشتن خندیده است
وانکس که ترا ز خود قیاسی گیردآن مسکین را چه خارها در دیده است