رباعی شمارهٔ ۱۷۲
هوش مصنوعی: این اشعار به ارتباط عمیق و وحدت وجود اشاره دارند. شاعر بیان می‌کند که تمامی وجود او، چه درونی و چه بیرونی، متعلق به یک حقیقت واحد است. جان و زندگی‌اش تنها از طریق او معنا پیدا می‌کند و برای او هیچ تفاوتی بین کفر و ایمان وجود ندارد، زیرا وجودش به طور کامل به او وابسته است. این تفکر نشان‌دهنده‌ی وحدت و یگانگی الهی در وجود انسان است.
اندر دل من درون و بیرون همه اوستاندر تن من جان و رگ و خون همه اوست
هوش مصنوعی: در دل من، هم باطن و هم ظاهر وجود اوست. در وجود من، جان و رگ و خون من نیز از اوست.
اینجای چگونه کفر و ایمان گنجدبی‌چون باشد وجود من چون همه اوست
هوش مصنوعی: چگونه میتوان در اینجا کفر و ایمان را در کنار هم داشت، وقتی وجود من بدون شک تماماً اوست؟