رباعی شمارهٔ ۱۷۳
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به عشق و معشوقه‌اش اشاره می‌کند و بیان می‌کند که عشق او یک احساس عمیق و فراتر از حد و اندازه‌ها است. او به این نکته تأکید می‌کند که حتی اگر در روزهای سخت عاشق بماند، امیدی به روزهای بهتر و زیبایی‌های تازه دارد. به عبارت دیگر، او همواره در جست‌وجوی عشق و زیبایی جدید است و هرگز از عشق قانع نمی‌شود.
اندر سر ما همت کاری دگر استمعشوقهٔ خوب ما نگاری دگر است
هوش مصنوعی: در ذهن ما آرزو و هدف دیگری وجود دارد، چرا که معشوق زیبا و جذاب ما، شخصیتی متفاوت و خاص دارد.
والله که بعشق نیز قانع نشویمما را پس از این خزان بهاری دگر است
هوش مصنوعی: به خدا قسم که ما هیچگاه به عشق راضی نخواهیم شد، چرا که بعد از این فصل سرد، بهار دیگری در راه است.