رباعی شمارهٔ ۱۸۲
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر این است که عشق قدیمی و خالص، تنها چیز واقعی در جهان است و همه چیز دیگر زوال‌پذیر است. شاعر می‌گوید که هیچ چیزی به اندازه عشق ارزشمند نیست و حتی عبادت و رفتن به کعبه بدون عشق معنا ندارد. عشق، سرچشمه‌ی زندگی و حقیقت است و عاشق می‌تواند در هر کجا، حتی فراتر از مکان‌های مقدس، احساس متعالی داشته باشد.
ای جان جهان جان و جهان باقی نیستجز عشق قدیم شاهد و ساقی نیست
هوش مصنوعی: وجود و هستی تنها به عشق سابق و قدیم مربوط میشود و هیچ چیز دیگری به عنوان جان و جهان باقی نمیماند. در اینجا، شاهد و ساقی که نماد عشق و زیبایی هستند، نقش مهمی در زندگی دارند.
بر کعبهٔ نیستی طوافی داردعاشق چو ز کعبه است آفاقی نیست
هوش مصنوعی: عاشق در حال گردش around آن چیزی است که وجود ندارد، چون او از آفاق و مرزهای دنیا فراتر رفته و به معنای عمیقتری رسیده است.