رباعی شمارهٔ ۱۹۲
هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی و جذابیت محبوبی اشاره دارد که چون یاد او ذهن را مشغول کرده و مانع از مشاهده واقعی او می‌شود. شاعر با ابراز احساساتش نشان می‌دهد که عشق و یاد آن محبوب، او را از دیدن حقیقت و لذت واقعی دور کرده است. به عبارتی، عشق و یاد او همچون حجابی است که مانع ارتباط واقعی می‌شود.
ای ذکر تو مانع تماشای تو دوستبرق رخ تو نقاب سیمای تو دوست
هوش مصنوعی: ای یاد تو مانع از دیدن خودت می‌شود، دوست. درخشش چهرهات پردهای است بر سیمای زیبای تو، دوست.
با یاد لبت از لب تو محروممای یاد لبت حجاب لبهای تو دوست
هوش مصنوعی: با یاد و خاطره لبهای تو، از بوسه بر لبهایت بیبهرهام. ای یاد لبهای تو، مانع رسیدن به لبهای محبوبم هستی.