تناجی
جلال الدین محمد مولوی

رباعی شمارهٔ ۱۹۴

ای ساقی جان مطرب ما را چه شده استچون می‌نزند رهی ره او که زده است
او میداند که عشق را نیک و بد استنیک و بد عشق را ز مطرب مدد است