رباعی شمارهٔ ۲۱۶
هوش مصنوعی: این بیت‌ها حاکی از شوق و جذب میان عاشق و معشوق هستند. شمعی که در اینجا نماد عشق و جذبه است، در برابر پروانه‌ای قرار دارد که به جای شادی و شعف، خاموش و بی‌حرکت است. شاعر به ما می‌گوید که این واقعه عجیب است و از ما می‌خواهد که با شتاب به سوی این شمع که نور و دل‌انگیزی بیشتری دارد، برویم چون روح ما به دنبال عشق و روشنی است.
این نعره عاشقان ، ز شمع طرب استشمع آمد و پروانه خموش ، این عجب است
هوش مصنوعی: ناله و فریاد عاشقان به خاطر شادی و سرور است. حالا که شمع روشن شده، پروانه خاموش است؛ این موضوع عجیب و قابل تأمل است.
اینک شمعی که برتر از روز و شب استبشتاب تو جان ، که شمعِ دل جان طلب است
هوش مصنوعی: اینک شعلهای وجود دارد که از روز و شب بالاتر است. ای جان، به سوی آن بشتاب، زیرا این شعله، روح و دل تو را میطلبد.