رباعی شمارهٔ ۲۲۰
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر به وصال و عشق می‌پردازد و به فردی که در تلاش برای جلب توجه معشوق است، اشاره می‌کند. او می‌گوید که شبیه به حیواناتی مثل خر و گاو به دنبال غذا برمی‌گردد و مدت‌ها تحت تأثیر وسوسه‌های دنیا قرار گرفته است. همچنین به تلاش بی‌فایده برای جلب محبت می‌پردازد و به نوعی به او هشدار می‌دهد که برای رسیدن به عشق واقعی، لازم است خود را از این وابستگی‌های سطحی رها کند.
ای همچو خر و گاو که و جو طلبتتا چند کند سایس گردون ادبت
هوش مصنوعی: ای انسان که همچون حیوانات (خر و گاو) در پی کسب روزی و لذت دنیوی هستی، تا چه زمانی میخواهی تحت فرمان و کنترل شرایط و روزگار باشی؟
لب چند دراز می‌کنی سوی لبشهر گنده دهان چشیده از طعم لبت
هوش مصنوعی: چرا با زبانت به سمت لب او دراز می‌کنی، در حالی که او هم طعم لبهای تو را چشیده است؟