رباعی شمارهٔ ۲۲۱
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر بیان میکند که سخنانش را بدون کلمات بیان خواهد کرد و فقط گوش تو قادر به شنیدن رازهای اوست. او تأکید میکند که دیگران نمیتوانند این صحبتها را بشنوند، حتی اگر آنها را در جمع بگوید.
با تو سخنان بیزبان خواهم گفتاز جملهٔ گوشها نهان خواهم گفت
هوش مصنوعی: من با تو سخنانی خواهم گفت که بدون کلمات ادا شوند و این حرفها را در دلهای خاموش نهان خواهم کرد.
جز گوش تو نشنود حدیث من کسهرچند میان مردمان خواهم گفت
هوش مصنوعی: تنها تو هستی که میشنوی سخنان من، حتی اگر بخواهم در میان مردم دیگر صحبت کنم، هیچکس جز تو نمیفهمد.