رباعی شمارهٔ ۲۲۳
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به توصیف آمدن باد و تاثیر آن بر میخواری و زیبایی می‌پردازد. باد بر سر میخواری‌ها گل می‌ریزد و یار نیز می‌رسد و می را در قدح یاران می‌ریزد. همچنین، از زیبایی سنبل و نرگس به عنوان نمادهایی از شادابی و مستی یاد می‌کند که رونق و حیات را به عطاران و هشیاران می‌بخشد.
باد آمد و گل بر سر میخواران ریختیار آمد و می در قدح یاران ریخت
هوش مصنوعی: باد وزید و گلهایی که بر سر میخواران بود، پراکنده شد. یار هم آمد و شراب را در ظرف یاران ریخت.
از سنبل تر رونق عطاران بردوز نرگس مست خون هشیاران ریخت
هوش مصنوعی: عطاران به خاطر زیبایی سنبلها رونق و شکوه خود را از دست دادند و نرگسها به خاطر مستی خود، خون هشیاران را بر زمین ریختهاند.