تناجی
جلال الدین محمد مولوی

رباعی شمارهٔ ۲۲۴

با دشمن تو چو یار بسیار نشستبا یار نشایدت دگربار نشست
پرهیز از آن گلی که با خار نشستبگریز از آن مگس که بر مار نشست