رباعی شمارهٔ ۲۲۶
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به توصیف باران می‌پردازد که با شادابی و نشاط بر سر دل‌های خوش می‌بارد. باران همچون پرنده‌ای خوش‌پرواز به خانه‌های مردم می‌ریزد و جان او را با خود به‌خواب و خیال می‌برد. شاعر احساس می‌کند که باران جانش را به زندگی و نشاط می‌آورد.
باران به سر گرم دلی بر میریختبسیار چو ریخت، جست در خانه گریخت
هوش مصنوعی: باران با شدت بر دل شاداب و خوشحال میبارید و زمانی که باران به شدت میبارید، او به سرعت به خانه پناه می‌برد.
پر میزد خوش بطی که آن بر من ریزکاین جان مرا خدای از آب انگیخت
هوش مصنوعی: پرنده‌ای خوشحال در آسمان پرواز می‌کند و میگوید که از این بالها بر من بریز، زیرا این روح و زندگی من را خداوند از آب زنده کرد.