رباعی شمارهٔ ۲۲۷
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به نبرد با روز اشاره میکند و به گذشت زمان و شب و روز پرداخته است. او پیشنهاد میکند که در شب آرامش کنیم و مانند ماه در شب را بپوشانیم تا صبح به مبارزه با روز بپردازیم.
با روز بجنگیم که چون روز گذشتچون سیل به جویبار و چون باد بدشت
هوش مصنوعی: با روزها مبارزه کنیم، چون روز به پایان میرسد، مانند سیلی که به داخل جویبار سرازیر میشود و یا به سرعت بادی که میگذرد.
امشب بنشینیم چون آن مه بگرفتتا روز همی زنیم طاس و لب طشت
هوش مصنوعی: امشب بیایید تا همچون ماهی که در شب تار پنهان شده، دور هم جمع شویم و تا صبح به بازی و شادی بگذرانیم.