تناجی
جلال الدین محمد مولوی

رباعی شمارهٔ ۲۲۸

بازآی که یار بر سر پیمانستاز مهر تو برنگشت صد چندانست
تو بر سر مهری که ترا یکجانستاو چون باشد که جان جان جانست