رباعی شمارهٔ ۲۳۱
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر اشاره می‌کند که در دنیای عشق، مفهوم روز و شب وجود ندارد. عشق چیزی است که هیچ مرزی برای آن قائل نیستند و در آن واقعیاتی همچون غرق شدن در عشق وجود دارد که باعث ناله و فریاد انسان می‌شود، اما در نهایت هیچ کمکی برای رهایی از این وضعیت نیست.
با شب میگو که روز ما را شب نیستدر مذهب عشق و عشق را مذهب نیست
هوش مصنوعی: در طول شب، عشق میگوید که روزهای ما، شب نیستند و در دنیای عشق، هیچ قاعده و دینی وجود ندارد.
عشق آن بحریست کش کران ولب نیستبس غرقه شوند و ناله و یارب نیست
هوش مصنوعی: عشق همچون دریاست که انتهایی ندارد و هر کسی در آن غرق می‌شود، اما کسی نیست که صدای نالهها و افسوسهای غرقشدگان را بشنود.