رباعی شمارهٔ ۲۳۴
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر به این نکته اشاره دارد که زندگی و دنیا در هر زمانی تغییر می‌کند و حال و هوای گذشته با حال حاضر متفاوت است. او به زاهدی می‌گوید که نباید به عباداتش مغرور باشد، زیرا زمانه و شرایط تغییر کرده و فراتر از نماز، زمان و واقعیت‌های دیگری وجود دارد.
با ما ز ازل رفته قراری دگر استاین عالم اجساد دیاری دگر است
هوش مصنوعی: از آغاز، ما با هم توافقی داشتیم که این دنیا و جهان مادی، از آنچه که هست، متفاوت و خاص است.
ای زاهد شبخیز تو مغرور نمازبیرون ز نماز روزگاری دگر است
هوش مصنوعی: ای زاهد که در شبها به عبادت مشغولی، چرا خود را به خاطر نماز مغرور میکنی؟ این نماز، فراتر از یک زمان خاص است و در روزگاری دیگر، مفهوم دیگری خواهد داشت.