تناجی
جلال الدین محمد مولوی

رباعی شمارهٔ ۲۳۵

با نی گفتم که بر تو بیداد ز کیستبی‌هیچ زیان ناله و فریاد تو چیست
گفتا ز شکر بریدند اینک مرابی‌ناله و فریاد نمیدانم زیست