رباعی شمارهٔ ۲۴۶
هوش مصنوعی: این شعر به مفهوم عشق و پرستش اشاره دارد. شاعر بیان می‌کند که در هر مکان و هر جهتی، هر چیزی که مورد توجه اوست، در حقیقت نشانه‌ای از معشوق و معبود اوست. باغ، گل، بلبل، موسیقی و زیبایی‌ها، همگی بهانه‌هایی هستند برای رسیدن به هدف اصلی و عشق واقعی.
بر هر جائیکه سرنهم مسجود اوستدر شش جهت و برون شش، معبود اوست
هوش مصنوعی: هر جایی که سرم را بگذارم، مورد پرستش اوست؛ در هر شش جهت و همچنین بیرون از آن، مورد پرستش اوست.
باغ و گل و بلبل و سماع و شاهداین جمله بهانه و همه مقصود اوست
هوش مصنوعی: باغ و گل و بلبل و رقص و زیبایی همه فقط چیزهایی هستند که بهانهای برای رسیدن به هدف اصلی او به شمار میروند.