رباعی شمارهٔ ۲۴۹
هوش مصنوعی: در این شعر، سوار غیابی از جایی میرود و گردی به دنبالش برمیخیزد. شاعر میگوید که باید به جلو نگاه کرد و از چپ و راست غافل نشد، زیرا در اینجا گردش زندگی و موجودات در دنیای باقی است.
بگذشت سوار غیب و گردی برخاستاو رفت ز جای و گرد او هم برخاست
هوش مصنوعی: سوار ناشناسی از کنار ما گذشت و گرد و غباری را به همراه داشت. به محض اینکه او حرکت کرد، گرد و غبار ناشی از حرکتش نیز بلند شد.
تو راست نگر نظر مکن از چپ و راستگردش اینجا و مرد در دار بقاست
هوش مصنوعی: به درست بنگر و به حواشی نپرداز، چرا که در اینجا真正 انسان در مسیر زندگی واقعی قرار دارد.