رباعی شمارهٔ ۲۶۵
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به توصیف زیبایی و جذابیت معشوقش می‌پردازد. او بیان می‌کند که زیبایی و محبوبیت معشوق در دل و جان او غوغا و شلوغی ایجاد کرده است. همچنین از تاثیرات باده‌گون معشوق و زلف‌هایش که مانند زنجیرها در دل او حلقه زده‌اند، سخن می‌گوید و بر شور و حال ناشی از عشق تأکید می‌کند.
تا عرش ز سودای رخش ولوله‌هاستدر سینه ز بازار رخش غلغله‌هاست
هوش مصنوعی: تا آسمان به خاطر زیبایی چهرهاش پر از هیاهو و شلوغی است و در دل بازار، به خاطر جلوههای او، سر و صدای زیادی به پا شده است.
از بادهٔ او بر کف جان بلبله‌هاستدر گردن دل ز زلف او سلسله‌هاست
هوش مصنوعی: از شراب دلانگیز او، جانم شاداب و پرنشاط است و در دل من، زلف او مانند زنجیری زیبا گردنواره شده است.