رباعی شمارهٔ ۲۶۶
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به شغل و حرفهاش اشاره میکند و میگوید که او یک صیاد است که در جستجوی صید و شکار خود است. روزهای او به همین کار میگذرد و این شغل برای او آرامش و محتوایی به زندگیاش میدهد، حتی اگر غمناک باشد.
تا من بزیم پیشه و کارم اینستصیاد نیم صید و شکارم اینست
هوش مصنوعی: من به دنبال شکار و صید نیستم؛ بلکه شغل و فعالیت من این است که در زمان مناسب به شکار بروم.
روزم اینست و روزگارم اینستآرام و قرار و غمگسارم اینست
هوش مصنوعی: زندگی من به این شکل است؛ لحظاتم آرام و بیدغدغهاند، اما در عین حال، حس غم و اندوهی همیشه وجود دارد.