رباعی شمارهٔ ۲۷۳
هوش مصنوعی: این ابیات به مفهوم جهانی اشاره دارند که به ما و وجود ما وابسته است. جهان از ما نشأت می‌گیرد و ما اصل وجود آن هستیم. حتی اگر جهان در خطر باشد و روشنایی‌اش از بین برود، بدون پایه‌هایی چون آهن و سنگ، همچنان ناپایدار و آسیب‌پذیر است. به عبارتی، وجود ما و اراده ما نقش مهمی در پایداری جهان دارد.
تو کان جهانی و جهان نیم جو استتو اصل جهانی و جهان از تو نو است
هوش مصنوعی: تو مانند یک جهان هستی و دنیا تنها بخش کوچکی از آن است. تو خود اصل و بنیاد جهانی و دنیای اطرافت به دلیل وجود تو تازه و نو به نظر میرسد.
گر مشعله و شمع بگیرد عالمبی‌آهن و سنگ آن به بادی گرو است
هوش مصنوعی: اگر دنیا بدون آهن و سنگ روشن شود، آن روشنایی تحت تأثیر یک وزش باد خواهد بود.