رباعی شمارهٔ ۲۷۹
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات از تغییراتی در وجود انسان و دنیا صحبت می‌کند. جانی که پیشتر همراهمان بود حالا بیگانه شده و عقل که همچون پزشک و راهنما بود، اکنون دیوانه شده است. همچنین، میران و صاحبان ثروت همه گنجها را به ویرانی می‌برند و ویرانی ما نیز از گنجها بی‌نصیب مانده است. به طور کلی، این اشعار نشان‌دهنده‌ی ناامیدی و انحطاط در جامعه و فرد است.
جانی که حریف بود بیگانه شده استعقلی که طبیب بود دیوانه شده است
هوش مصنوعی: جانی که قبلاً رفیق و همدرد بود، حالا غریب و دور شده است. عقلی که میتوانست به دیگران کمک کند، اکنون دچار جنون و بیتابی است.
میران همه گنجها به ویرانه نهندویرانهٔ ما ز گنج ویرانه شده است
هوش مصنوعی: تمام گنجینهها را به ویرانی می‌برند، اما ویرانهی ما از گنجینه تبدیل به ویرانه شده است.