رباعی شمارهٔ ۲۸۰
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به عشق و جانی اشاره می‌کند که شراب عشق را از باغی زیبا و دل‌انگیز نوشیده است. او بیان می‌کند که اگر کسی بخواهد به او آسیب برساند، باید خونش را بریزد، چون او به نوعی از عشق و زیبایی دیگران بهره‌مند شده است. به عبارت دیگر، شاعر احساس مالکیت و وابستگی عمیق به معشوق را بیان می‌کند و به عشق و احساسی که از آن سرچشمه می‌گیرد، اشاره دارد.
جانی که شراب عشق ز آن سو خورده استوز شیره و باغ آن نکو رو خورده‌است
هوش مصنوعی: روانی که از شراب عشق سیراب شده و از میوههای خوشمزه و زیبا باغ بهره‌مند شده است.
آن باغ گلوی او بگیرد گویدخونش ریزم که خون ما او خورده است
هوش مصنوعی: این باغ به دلیل زیبایی او تحت تأثیر قرار می‌گیرد و میگوید که چون خون ما به او مربوط میشود، من هم از احساسات خود میریزم.