رباعی شمارهٔ ۳۱۶
هوش مصنوعی: در این شعر اشاره شده است که زندگی، راهی بی‌پایان است که گاهی به نظر می‌رسد کار افرادی نامناسب و نابخردانه است. شاعر از ما می‌خواهد که از این زندگی به عنوان یک درس بیاموزیم، زیرا آن را همچون حیوانی صرفاً جسمی می‌داند. بنابراین، باید از تجربیات و چالش‌های زندگی بهره‌برداری کنیم.
در نِه قدم ار چه راه بی‌پایانستکز دور نظاره، کارِ نامردانست
هوش مصنوعی: اگرچه راهی که در پیش داری بی‌پایان به نظر می‌رسد، اما تنها از دور نگریستن به آن، نشانهی ناتوانی و سستی است.
این راه ز زندگیِّ دل حاصل کنکاین زندگیِ تن، صفتِ حیوانست
هوش مصنوعی: این مسیر را از تجارب عاطفی و دلانگیز زندگی بگذران، چرا که زندگی جسمانی و مادی تنها ویژگیهای یک موجود زنده را به تصویر میکشد.