رباعی شمارهٔ ۳۲۴
هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی و لطافت دلدار اشاره دارد و می‌گوید که او به خاطر همین ویژگی‌ها مورد قضاوت و طرد قرار می‌گیرد. شاعر به نوعی از تناقض میان زیبایی و قضاوت ناعادلانه درباره آن سخن می‌گوید و به عفت و پاکی او به عنوان یک عیب ناپسند اشاره می‌کند. در واقع، زیبایی و عفت دلدار به عنوان گناه توصیف شده‌اند.
دلدار ظریف است و گناهش اینستزیبا و لطیف است و گناهش اینست
هوش مصنوعی: دلبر زیبا و دلنشین است و شاید تنها عیبش همین زیبایی و لطافتش باشد.
آخر به چه عیب می‌گریزند از اواز عیب عفیف است و گناهش اینست
هوش مصنوعی: در نهایت، چرا از او فرار میکنند؟ در حالی که او عفیف و پاکدامن است و تنها گناهش همین است.