رباعی شمارهٔ ۳۵۸
هوش مصنوعی: شاعر در این بیت بیان می‌کند که عاشق واقعی کسی است که سبک‌بال و بی‌خود از دنیا نمی‌باشد. او می‌گوید شب به زیبایی ستاره‌ها نمی‌درخشد و از تجربیاتش تأکید می‌کند که عاشق شدن بدون عشق حقیقی امکان‌پذیر نیست. به عبارتی دیگر، عشق حقیقی همواره نیازمند شرایط ویژه‌ای است.
عاشق نبوَد آن که سبُک چون جان نیستشب همچو ستاره گرد مه گردان نیست
هوش مصنوعی: عاشق واقعی کسی است که در مقابل عشقش همچون جان خود اهمیت قائل است. عشق او باید به اندازهای عمیق باشد که در شب تاریک مانند ستارهای به وجود محبوبش تابش کند و دور او بچرخد.
از من بشنو، این سخنِ بهتان نیستبی‌باد و هوا رقص علَم امکان نیست
هوش مصنوعی: به من گوش کن، این حرف یک افترا نیست. بدون وجود انگیزه و اوج احساس، تحقق هر چیزی ممکن نیست.