تناجی
جلال الدین محمد مولوی

رباعی شمارهٔ ۳۸۲

گفتار تو زر و نعلت ار زرین استیک حبه به نزد کس نَیَرزی اینست
اسبی که بهاش کم گر از زر زین استآنرا تو برای ره نَوَرزی این است