تناجی
جلال الدین محمد مولوی

رباعی شمارهٔ ۳۸۴

گفتا که شکست توبه بازآمد مستچون دید مرا مست بهم برزد دست
چون شیشه گریست توبهٔ ما پیوستدشوار توان کردن و آسان بشکست